وَ مِنْ کِتاب لَهُ (عَلَیْهِالسَّلامُ)
از نامه های آن حضرت است
اِلى عَبْدِ اللّهِ بْنِ الْعَبّاسِ، وَ قَدْ تَقَدَّمَ ذِکْرُهُ بِخِلافِ هذِهِ الرِّوایَةِ.
به عبداللّه بن عباس که پیش از این به صورتی دیگر آمـده است.(۱)
ضرورة النّظرة الواقعیّة إلى الأُمور
«أَمَّا بَعْدُ،»۱
اما بعد،
«فَإِنَّ العَبْدَ لَیَفْرَحُ بِالشَّیْءِ الَّذِی لَمْ یَکُنْ لِیَفُوتَهُ،»۲
آدمی از رسیدن به چیزی که از او فوت نمی شد خوشحال می گردد،
«وَ یَحْزَنُ عَلَى الشَّیْءِ الَّذِی لَمْ یَکُنْ لِیُصِیبَهُ،»۳
و از فوت چیزی که نصیب او نمی گشت اندوهناک می شود (این خوشحالی و اندوه بیجاست).
«فَلاَ یَکُنْ أَفْضَلَ مَا نِلْتَ فِی نَفْسِکَ مِنْ دُنْیَاکَ بُلُوغُ لَذَّة أَوْ شِفَاءُ غَیْظ،»۴
برترین برنامه از دنیایت نزد تو رسیدن به کامیابی یا به کار بردن خشم و غضب نباشد،
«وَ لکِنْ إِطْفَاءُ بَاطِل أَوْ إِحْیَاءُ حَقٍّ.»۵
باید بهترین کار نزد تو نابود کردن باطل یا زنده کردن حق باشد.
«وَ لْیَکُنْ سُرُورُکَ بِمَا قَدَّمْتَ،»۶
باید خوشحالیت معطوف به چیزی شود که از پیش فرستاده ای،
«وَ أَسَفُکَ عَلَى مَا خَلَّفْتَ،»۷
و اندوهت بر ثروتی که بعد از خود به جای می گذاری،
«وَ هَمُّکَ فِیَما بَعْدَ الْمَوْتِ.»۸
و اندیشه ات متوجه جهان بعد از مرگ باشد.
(۱) نامه ۲۲ مشاهده شود.
جالبه، علاقه داشتید بشنوید
https://uupload.ir/view/mk2_(online-audio-converter.com)_e2xm.mp3