نامه ۵۹ نهج البلاغه
اخلاقی ، سیاسی
وَ مِنْ کِتاب لَهُ (عَلَیْهِالسَّلامُ)
از نامه های آن حضرت است
اِلَى الاَْسْوَدِ بْنِ قُطْبَةَ صاحِبِ جُنْدِ حُلْوانَ
به اسـوَد پسر قُطبه فرمانده سـپاه حُـلوان
مسؤولیّات القیادة
«أَمَّا بَعْدُ،»۱
اما بعد،
«فَإِنَّ الْوَالِیَ إِذَا اخْتَلَفَ هَوَاهُ مَنَعَهُ ذلِکَ کَثِیراً مِنَ الْعَدْلِ،»۲
هرگاه میل و خواست حکمران گوناگون باشد او را از عدالت بسیار بازمی دارد،
«فَلْیَکُنْ أَمْرُ النَّاسِ عِنْدَکَ فِی الْحَقِّ سَوَاءً;»۳
پس باید امور مردم پیش تو یکسان باشد،
«فَإِنَّهُ لَیْسَ فِی الْجَوْرِ عِوَضٌ مِنَ الْعَدْلِ،»۴
چرا که در ستم عوضی از عدل نیست.
«فَاجْتَنِبْ مَا تُنْکِرُ أَمْثَالَهُ،»۵
از اموری که نظائر آن را خوش نداری اجتناب کن،
«وَ ابْتَذِلْ نَفْسَکَ فِیَما افْتَرَضَ اللهُ عَلَیْکَ، رَاجِیاً ثَوَابَهُ، وَ مُتَخَوِّفاً عِقَابَهُ.»۶
و نفس خود را به آنچه خداوند بر تو واجب نموده به امید ثوابش و ترس از عذابش به کار گیر.
«وَ اعْلَمْ أَنَّ الدُّنْیَا دَارُ بَلِیَّة»۷
آگاه باش که دنیا خانه آزمایش است
«لَمْ یَفْرُغْ صَاحِبُهَا فِیهَا قَطُّ سَاعَةً»۸
و دنیادار ساعتی در آن راحت نمانده
«إِلاَّ کَانَتْ فَرْغَتُهُ عَلَیْهِ حَسْرَةً یَوْمَ الْقِیَامَةِ،»۹
مگر آنکه راحتی آن ساعت در روز قیامت مایه حسرتش گردد،
«وَ أَنَّهُ لَنْ یُغْنِیَکَ عَنِ الْحَقِّ شَیْءٌ أَبَداً.»۱۰
و تو را هرگز چیزی از حق بی نیاز نگرداند،
«وَ مِنَ الْحَقِّ عَلَیْکَ حِفْظُ نَفْسِکَ،»۱۱
و از جمله حقوق بر تو پاییدن نفس خویش است،
«وَ الاِْحْتِسَابُ عَلَى الرَّعِیَّةِ بِجُهْدِکَ،»۱۲
و اینکه به اندازه قدرتت در کار رعیت بکوشی،
«فَإِنَّ الَّذِی یَصِلُ إِلَیْکَ مِنْ ذلِکَ»۱۳
زیرا سودی که از این جهت به تو می رسد
«أَفْضَلُ مِنَ الَّذِی یَصِلُ بِکَ،»۱۴
بیش از سودی است که از جانب تو به رعیـت می رسد.
«وَ السَّلام.»۱۵
والسلام.
نامه ۵۸ نهج البلاغه
سیاسی
وَ مِنْ کِتاب لَهُ (عَلَیْهِالسَّلامُ)
از نامه های آن حضرت است
کَتَبَهُ اِلى اَهْلِ الاَْمْصارِ، یَقُصُّ فیهِ ماجَرى بَیْنَهُ وَ بَیْنَ اَهْلِ صِفّینَ.
به اهـالی شـهرها، که در آن جریـان صفّیـن را گزارش نمـوده.
فضح حوادث صفّین
«وَ کَانَ بَدْءُ أَمْرِنَا أَنَّا الْتَقَیْنَا وَ الْقَوْمُ مِنْ أَهْلِ الشَّامِ،»۱
آغاز برنامه ما این بود که با شامیان روبرو شدیم،
«وَ الظَّاهِرُ أَنَّ رَبَّنَا وَاحِدٌ، وَ نَبِیُّنَا وَاحِدٌ، وَ دَعْوَتَنَا فِی الاِْسْلاَمِ وَاحِدَةٌ،»۲
ظاهر امر این بود که پروردگارمان و پیامبرمان و دعوتمان به اسلام یکی بود،
«وَ لاَ نَسْتَزِیدُهُمْ فِی الاِْیمَانِ بِاللهِ وَ التَّصْدِیقِ بِرَسُولِهِ وَ لاَ یَسْتَزِیدُونَنَا:»۳
نه ما زیاد کردن ایمان به خدا و تصدیق به پیامبر (صلیاللهعلیهوآله) را از آنان خواستیم و نه آنان از ما،
«الاَْمْرُ وَاحِدٌ إِلاَّ مَا اخْتَلَفْنَا فِیهِ مِنْ دَمِ عُثَْمانَ،»۴
برنامه واحد بود جز اینکه اختلاف ما با یکدیگر در خون عثمان بود
«وَ نَحْنُ مِنْهُ بَرَاءٌ!»۵
که دامن ما از آن پاک بود،
«فَقُلْنَا: تَعَالَوْا نُدَاوِ مَا لاَ نُدْرِکُ الْیَوْمَ بِإِطْفَاءِ النَّائِرَةِ، وَ تَسْکِینِ الْعَامَّةِ،»۶
گفتیم: بیایید با خاموش کردن آتش فتنه و آرام نمودن مردم به چاره چیزی برخیزیم که پس از این نمی توان چاره کرد،
«حَتَّى یَشْتَدَّ الاَْمْرُ وَ یَسْتَجْمِعَ،»۷
تا امر خلافت استوار شود و مسلمانان متحد گردند،
«فَنَقْوَی عَلَى وَضْعِ الْحَقِّ مَوَاضِعَهُ.»۸
و قدرت پیدا کنیم که حق را در جایگاههای خودش قرار دهیم.
«فَقَالُوا: بَلْ نُدَاوِیهِ بِالْمُکَابَرَةِ!»۹
در جواب ما گفتند: این کار را با زد و خورد علاج می کنیم.
«فَأَبَوْا حَتَّى جَنَحَتِ الْحَرْبُ وَ رَکَدَتْ،»۱۰
از پیشنهاد ما روی گرداندند تا جنگ بالش را گشود و استوار و محکم شد،
«وَ وَقَدَتْ نِیرَانُهَا وَ حَمِشَتْ.»۱۱
و شعله هایش برافروخت و زبانه کشید.
«فَلَمَّا ضَرَّسَتْنَا وَ إِیَّاهُمْ،»۱۲
چون جنگ دندانش را در ما و آنان فرو برد،
«وَ وَضَعَتْ مَخَالِبَهَا فِینَا وَ فِیهِمْ،»۱۳
و چنگالش را در دو طرف گذاشت،
«أَجَابُوا عِنْدَ ذلِکَ إِلَى الَّذِی دَعَوْنَاهُمْ إِلَیْهِ،»۱۴
به آنچه آنان را دعوت می کردیم گردن نهادند،
«فَأَجَبْنَاهُمْ إِلَى مَا دَعَوْا،»۱۵
ما نیز دعوتشان را پاسخ گفتیم،
«وَ سَارَعْنَاهُمْ إِلَى مَا طَلَبُوا،»۱۶
و خواسته آنان را به سرعت پذیرفتیم،
«حَتَّى اسْتَبَانَتْ عَلَیْهِمُ الْحُجَّةُ،»۱۷
تا حجت بر آنان ظاهر شد،
«وَ انْقَطَعَتْ مِنْهُمُ الْمَعْذِرَةُ.»۱۸
و عذرشان قطع گردید.
«فَمَنْ تَمَّ عَلَى ذلِکَ مِنْهُمْ»۱۹
پس هر یک از اینان بر این سخن پایدار ماند
«فَهُوَ الَّذِی أَنْقَذَهُ اللهُ مِنَ الْهَلَکَةِ،»۲۰
خداوند او را از هلاکت رهانده،
«وَ مَنْ لَجَّ وَ تَمَادَی»۲۱
و کسی که لجاجت کرد و بر گمراهیش ماند (خوارج)
«فَهُوَ الرَّاکِسُ الَّذِی رَانَ اللهُ عَلَى قَلْبِهِ،»۲۲
او سرنگونی است که خداوند بر دلش پرده افکنده،
«وَ صَارَتْ دَائِرَةُ السَّوْءِ عَلَى رَأْسِهِ.»۲۳
و پیشامد بدی به گرد سرش چرخیده.
قسمت اول سریال مهمان کشی به صورت صوتی
خیلی جالبه علاقه داشتید گوش بدید
خدایا خیلی متشکرم که با این سریال آشنا شدم :)
https://uupload.ir/view/mk1_(online-audio-converter.com)_cylr.mp3
https://s6.uupload.ir/filelink/EFS4FtGWBSij_b17920dd6e/mk1_(online-audio-converter.com)_cylr.mp3
نامه ۵۷ نهج البلاغه
نامه ۵۶ نهج البلاغه
وَ مِنْ وَصِیَّة لَهُ (عَلَیْهِالسَّلامُ)
از سفارش های آن حضرت است
وَصّــى بِها شُـرَیْحَ بْـنَ هانِـىء، لَمّـا جَعَلَـهُ عَلـى مُقَـدِّمَتِـهِ اِلـى الشّـامِ.
که به شریح بن هانی سفارش نموده، هنگامی که وی را به فرماندهی لشگر به طرف شام فرستاد.
اخلاقیة القائد
«اتَّقِ اللهَ فِی کُلِّ صَبَاح وَ مَسَاء،»۱
خدا را در هر صبح و شام بپرهیز،
«وَ خَفْ عَلَى نَفْسِکَ الدُّنْیَا الْغَرُورَ،»۲
بر خود از دنیای فریب دهنده بترس،
«وَ لاَ تَأْمَنْهَا عَلَى حَال،»۳
و در هیچ حال از آن ایمن مشو.
«وَ اعْلَمْ أَنَّکَ إِنْ لَمْ تَرْدَعْ (ترتدع) نَفْسَکَ عَنْ کَثِیر مِمَّا تُحِبُّ، مَخَافَةَ مَکْرُوه;»۴
و آگاه باش اگر خود را از امور فراوانی که دوست داری به خاطر ترس از زیان آن بازنگردانی،
«سَمَتْ بِکَ الاَْهْوَاءُ إِلَى کَثِیر مِنَ الضَّرَرِ.»۵
هواهای نفس وجودت را به بسیاری از زیانها می کشاند.
«فَکُنْ لِنَفْسِکَ مَانِعاً رَادِعاً،»۶
پس نفس خود را از هوسها مانع شو و بازگردان،
«وَ لِنَزْوَتِکَ عِنْدَ الْحَفِیظَةِ وَاقِماً قَامِعاً.»۷
و تندی خشمت را دفع کننده و کوبنده باش.